Terug naar grafiek

“Ik hecht niet per se waarde aan een vast contract.”

Ik hecht niet per se waarde aan een vast contract. Ik heb daar eerlijk gezegd nog niet echt bij stilgestaan. De afgelopen twee jaar was het vooral zorgen dat je ├╝berhaupt werk hebt. Dus dat hele vaste contract, ik ben daar nog helemaal niet mee bezig geweest. Het is ook helemaal niet iets wat in mijn omgeving speelt.

We zouden het allemaal wel willen omdat je dan een hypotheek kan krijgen en meer vastigheid hebt. Maar ik denk dat we zo gewend zijn aan die onzekerheid dat ik daar nog nooit echt over heb nagedacht. Die onregelmatigheid is ook wel prettig want dan kan ik na een half jaar weer verder kijken en zit ik niet aan die baan vast. Op die manier vind ik sneller een baan die echt bij me past. Ik heb die flexibiliteit nodig.

Om een baan te vinden, heb ik regelmatig gesolliciteerd. Het werd een soort van obsessie. Ik vond het heel lastig. Je bent afgestudeerd en je weet dan eigenlijk niet zo heel goed waar je goed in bent. Je moet ineens gaan solliciteren en je weet niet precies wat voor baan je zoekt en waar je dat moet vinden. Dus ik heb me eerst heel lang dood gestaard op de grote vacaturewebsites, waar ik eigenlijk totaal niet kon vinden wat ik wilde en dat schoot dus eigenlijk niet zo op. Dat was heel frustrerend. Ik liep een beetje vast. Ook met mijn sollicitatiebrieven, ik kan prima schrijven en een brief opstellen, maar ik snapte nog niet helemaal wat je daar dan in kwijt moest. Ik was heel erg mezelf aan het verkopen, maar werd nooit uitgenodigd want de recruiters zien niet wie je bent. Dus uiteindelijk raakte ik wel een beetje in een dip. De gedachte aan solliciteren frustreerde mij zo erg dat ik eigenlijk al maanden niet meer solliciteerde. Ik was er elke dag mee bezig maar het kwam er eigenlijk niets meer uit. En toen ben ik een sollicitatietraining gaan volgen en daar heb ik wel veel aan gehad.

 

Meer cijfers en informatie over de keuzes die twintigers maken vind je in het artikel “Het dynamische leven van twintigers”.